வரலாறு

வரலாற்றில்போர்வாட்கள்

Rate this post

 

தொல் தமிழர் வாணிகத்தில் சிறந்து விளங்கினார் என்று வரலாறு கூறுகிறது .அவர்கள் வெளிநாடுகளுக்கு வணிகத்துக்கு அனுப்பிய பொருள்கள் எனும்போது மிளகு கிராம்பு போன்ற உணவு மணமூட்டிகள் ,சந்தானம் அகில் ,மயில்தோகை யானைத்தந்தம் என்று தந்திரமாக வேளாண்மை பொருள்களையே அனுப்பியதாக வரலாற்றுக்குறிப்புகளில் சொல்லுவது வழக்கம் .

ஆனால் தொல் தமிழர்கள் பல பொருள்களின் உற்பத்தித்துறையில் தலை சிறந்து விளங்கினார் ,உற்பத்திதுறையில் உலகின் தலை சிறந்து இருந்ததால் தான் பல நாட்டினரும் இங்கேத்தேடி வந்தனர் உற்பத்தியில் சிறந்து விளங்கியவரைதான் இந்தியா செல்வம் மிக்க நாடாக இருந்தது இன்றுவரை பல நாட்டினருக்கு புதிராக இருக்கும் பல தொழில் நுட்பங்கள் தமிழரிடம் பண்டைக்காலத்தில் இருந்து வந்திருக்கிறது .

இப்போதுஇது எதிர்மறையாக உள்ளது ? இத்தகைய சீர்கேடு எப்படி நிகழ்ந்தது என்பதன் பதில் வரலாற்றை ஆழமாகத்தேடினால் தான் கிடைக்கும் .

நாம் இழந்ததில் முக்கியமானது இரும்பு உருக்கு தொழில் நுட்பம் .

அப்போதைய இந்தியாவின் ( அப்போது இந்தியா 56 நாடுகளாக இருந்தது எங்கும் தமிழர்கள் பரவி வாழ்ந்தனர் இரும்பு தாது கிடைக்கும் இடமெல்லாம் பரவியிருந்தன ர் ) உற்பத்தி செய்யப்பட்ட போர்வாட்கள் உலகின் பல நாடுகளிலும் போற்றி போட்டிபோட்டு வாங்கப்பட்டிருக்கிறது .
நமது வணிகப்பொருள்களில் போர்வாட்கள் முக்கிய பங்கு வகித்திருக்கக்கூடும் .இதை கிடைத்திருக்கும் சான்றுகளைக்கொண்டு சுருக்கமாக க் கூறுகிறேன் .

தென்னிந்திய மக்கள் வாள் வீச்சிலும் அதன் உற்பத்தியிலும் உயர்புகழ் பெற்றுவிளங்கினார் .
போரின் போது அணியும் கவசத்தை துளைத்து கொண்டு செல்லும் இரும்பை விட கடிமையான ஒரு தனிப்பட்ட தனிமனால் செய்யப்பட்ட அரிய வாள்கள் நம்நாட்டில் இருந்துள்ளன. அதிலும் அதிச்சிறந்த வாளாக கருதப்படுவது கிமு 300 – 500 காலகட்டத்தில் தமிழகத்தின் தயாரிக்கப்பட்ட வூட்ஸ் எஃகு வாள் எனப்படும் உருக்கு வாள்.

Wootz Steel எனப்படும் உலையில் உருக்கப்பட்டு தயாரிக்கப்படும் இவ்வகை எக்கு இரும்புகள்(Crucible Steel) கார்பன் அளவை மிக அதிகமாக கொண்டிருக்கும். உயர்வெப்ப உலையில் வைத்து தயாரிக்கும் முறை தமிழகத்தின் அப்போதைய சேர மன்னர்களிடம் இருந்தது. சொல்லப்போனால் உலகிலேயே அவர்களிடம் மட்டுமேஅப்போது இருந்தது.

மூன்று உற்பத்தி கட்டங்களைத் தாண்டிய இவை மிக உறுதியானவை அதே நேரம் வளைந்து கொடுக்கும் தன்மை கொண்டவை. நேர்த்தியான வடிவமைப்புடன் கைப்பிடிகள் அழகான வேலைப்பாடுகள் கொண்டதால் பண்டைய காலத்தில் இதன் மதிப்பு அதிகமாக இருந்தது.

புராதான தமிழகத்தின் கொடுமணல் இதன் தயாரிப்பின் மிக முக்கிய பகுதியாகவும் தெலுங்கானாவின் கோல்கொண்டா, கர்நாடகா மற்றும் இலங்கையிலும் தயாரிக்கப்பட்டு சீனா, ஆப்பிரிக்க மற்றும் மத்திய தரைகடல் நாடுகளுக்கு ஏற்றமதி செய்யப்பட்டிருக்கிறது.

அலெக்ஸ்சாண்டரின் இந்திய படையெடுப்பின் போது அவரை வழியனுப்பும் விதமாக தலைசிறந்த எக்கு இரும்பால் தயாரிக்கப்பட்ட தென்னிந்திய வாள்(எடை 15kg) ஒன்று பரிசாக அளிக்கப்பட்டது. உலகில் இதுவரை அறியப்பட்ட இரும்புகளில் மிகவும் மேன்மையானது தென்னிந்திய உருக்கு இரும்புகளே என்கிறது உலக கனிமவியல் தொல் ஆராய்ச்சி.

வூட்ஸ் என்ற சொல் உக்கு என்ற பண்டைய தமிழில் இருந்து பிரிந்த கன்னட சொல் அல்லது உருக்கு என்ற தமிழ் சொல்லில் இருந்து வந்தது. மேலும் சில உள்ளூர் மக்கள் அந்த சொல்லிற்கு உயர் சிறப்பு வாய்ந்தது(Superior Iron) எனும் பொருள் இருந்ததாகவும் சொல்கிறார்கள். டச்சுக்காரர்கள் இந்த கத்தியை இந்துவாணி(Hindwani) என்ற அழைத்தார்கள்.

அதிக அளவில் கப்பல் வழியாக ஏற்றுமதி செய்யப்பட்ட உருக்கு வாள்கள் அன்றைய காலகடத்தில் நடந்த பெர்சியா,இரான், ஐரோப்பிய போர்களில் முக்கிய இடம் வகித்தன. அரபு மொழியில் Jawab-E-hind என அந்த கத்திகளில் பொறிக்கப்பட்டிருந்தது. அதற்கு உலகிற்கு இந்தியாவின் பதில் என பொருள். இறக்குமதி செய்யபட்ட வாளையும் குத்துவாளையும் வைத்திருப்பதை அவர்கள் பெருமிதமாக கருதினார்கள்.

இந்தியாவில் நடந்த பல போர்களில் இவ்வகை வாள் முக்கியத்துவமாக இருந்துள்ளது. திப்பு சுல்தான் வாள் புகழ் பெற்றது . பஞ்சாப் மன்னர்கள் வளையும் தன்மை கொண்ட வாள்களை உற்பத்தி செய்து கொண்டு போனார்களாம். போர்க்கத்தி என்றாலே நினைவுக்கு வரும் சப்பானிய சமுராய் கத்திகளை விட இவை சிறப்புவாய்ந்தவை.. கிலிஜ்(Kilij Swords) எனப்படும் துருக்கிய வாள்கள் உலகின் வலிமையான வாள்கள் பட்டியலில் உள்ளது. இவை வூட்ஸ் இரும்புகளாலே தயாரிக்கப்பட்டவை

பிற்காலத்தில் உருக்கு எக்கு தயாரிக்கும் தொழிற்நுட்பம் மெல்ல அரபு நாடுகளுக்கு பரவியது. கொடுமணம் உள்ளிட பல இடங்களில் இருந்த தயார் செய்யப்பட்ட எக்குகள் மலபார், ஆந்திரா கடற்கரை வழியாக கப்பல் கப்பலாக அரபு தேசங்களுக்கு பயணப்பட்டது. அங்கே டமாஸ்கஸ் என்ற இடத்தில் போர் வாள்கள் தயார் செய்யப்பட்டு உலகமெங்கும் பரவியது.

இந்திய தொழிற்நுட்பத்தை கண்டுகொண்ட சிரியா நாட்டவர் டமாஸ்கஸில் பெரும் சந்தையை உருவாக்கினர். அதனாலே டமாஸ்கஸ் கத்திகள் என உலகம் அதனை அறிந்தவாறு உள்ளது. அப்படித்தான் நமது பல பண்டைய பெருமைகள் பறிபோயின

16 நூற்றாண்டுகளில் நெதர்லாந்துக்கு மட்டும் 1,50,000 பவுண்ட் உருக்கு இரும்புகள் அனுப்பபட்டன. என்றுகூறப்படுகிறது அரபு நாடுகள் வழி நெப்போலியன் காலத்தில் பிரான்ஸ் சென்றடைந்த உருக்கு இரும்புகள் அங்கு பல்வேறு ஆய்வுக்கு உட்படுத்தபட்டு பல வலிமையான கத்திகள் உருவாக காரணமாக இருந்திருக்கிறது.

பல நூற்றாண்டுகளாக இப்படியொரு வலிமைவாய்ந்த ஆயுதத்தை பற்றி அறிந்திராத ஐரோப்பிய தேசங்கள் அதன் திறன் கண்டு ஆச்சரியமடைந்தனர். டச்சுக்காரர்களுக்கு பின்(1670-1681) இந்தியா வந்த ஆங்கிலேயர்கள் ஆட்சி பொறுப்பு கிடைத்ததும் சக்தி வாய்ந்த இந்த ஆயுதங்களை தமக்குரியதாக மட்டுமே மாற்றிக்கொள்ள ,பிறருக்குக்கிடைக்கக்கூடாது என விழைந்தனர்.

இதற்கு முக்கிய காரணமாக அமைந்தது 1851 ஆண்டு நடைபெற்ற லண்டன் கண்காட்சியில்(The Great Exhibition) இடம்பெற்ற இந்திய வாள்கள் தாம். பல இந்திய மன்னர்கள் தங்கள் பேரரசின் அடையாளமாக வூட்ஸ் கத்திகளை ஆங்கிலேயர்களுக்கு பரிசளித்தனர். 1862ம் ஆண்டு அதே லண்டனில் நடைபெற்ற சர்வதேச கண்காட்சியிலும் அரசர்கள் அனுப்பி வைத்த போர்க்கத்திகள் பார்வைக்கு வைக்கப்பட்டன.

17-19 நூற்றாண்டு முழுதும் பிரிட்டிஷ் அரசு இதனை ஆய்வு செய்தது. ஆங்கிலேய பேராசை ஆதிக்கத்தின் போது இந்தியாவிலிருந்த அத்தணை உருக்கு ஆலை கூடங்களும் முழுவதுமாக தடை செய்யப்பட்டன. அதன் தொழிற்நுட்பம் முழுவதுமாக வழக்கொழிந்து அழிக்கப்பட்டது என சொல்லப்படுகிறது.

உலகின் பல்வேறு பகுதிகளிலும் வெவ்வேறு காரணமாக இந்த அபூர்வ வாள்கள் புதைந்து போயின. தற்போது உலகில் இரான், துருக்கி, லண்டன் போன்ற ஒரு சில அருங்காட்சியங்கள் தவிர வேறு எங்கும் இத்தகைய அரிய வகை வாள்கள் காண கிடைப்பதில்லை.

Zschokke என்ற ஆராய்ச்சியாளர் கிடைக்கப்பெற்ற பல்வேறு கத்திகளை ஆராய்ந்து இப்பொழுதிருக்கும் கத்திகள் முழுமையான வரைமுறையில் உருவாக்கப்பட்டதில்லை எனவும் Fe3C அணுக்கள் அவற்றில் உருவாவதில்லை என்கிறார். அதாவது சரியான வெப்பநிலை, பதம், தாதுக்கள் சேர்த்து மட்டுமே தயாரிக்கபட்ட இவற்றின் சரியான கலவை அளவீடு இப்போது உயிர்வாழும் யாருக்கும் தெரியாது.

ரகசியமாக பாதுகாக்கப்பட்ட இதன் தொழிற்முறை வம்சவளிக்கு மட்டுமே பகிரப்பட்டது. ஒரு காலகட்டத்தில் அத்தியாவசிய தாதுத்துகள் கிடைக்கபெறாமல் போக இதன் ரகசியம் அடுத்த தலைமுறைக்கு தெரியாமலே அழிந்து போகியிருக்கலாம் என எண்ணப்படுகிறது. இந்திய உருக்கு முறையின் அழிவுக்கு ஓரளவிற்கு ஏற்குபடியான காரணமாக இருப்பினும் உண்மை இன்னும் மர்மமாகவே உள்ளது.

இவை வெறும் போர் ஆயுதமாக மட்டுமில்லாமல் நவீன அறிவியல் வளர்ச்சியிலும் தனிமவியல் கோட்படுகளிலும் பெரும் தாக்கத்தை உண்டாகின. தாதுக்களிருந்து உலோகங்களை பிரித்தெடுக்கும் முறையிலும் பயன்பட்டுள்ளது. பல்கலைக் கழகங்கள் உலோகவியலின்(Metallurgy) இன்றைய ஆராய்ச்சி பயன்பாடுகளில் வூட்ஸ் கத்திகள் பெரும் பங்காற்றியதாக பாராட்டுகின்றன.
சாதாரண கார்பன் இரும்போடு ஒப்பிடும் போது 1-2% அதிக கார்பன் வூட்ஸில் இருக்கிறது. ஜெர்மன் அறிவியலார்கள் 1991 ஆம் கிடைக்கபெற்ற கத்தியை ஆராய்ந்து அவை கார்பன் நானோகுழாய்களால்(CNT) உருவாக்கப்பட்டு இருக்கலாம் என தெரிவித்தனர். எனவே 2000 வருங்களுக்கு முன்பே நானோ தொழிற்நுட்பம் பயன்படுத்தாக சொல்கிறார்கள்.

இன்றைய நவீனத்தால் பல வலிமையான கத்திகள் உருவாக்கப்பட்டாலும் அவற்றின் நிலைப்புத்தன்மை இந்திய உருக்குக்கு நிகராக வருவதில்லை. சில உலோவியலார்களால்(metallurgists) நெருங்கிய போதும் தொன்மைக்கு இணையான அதே கட்டுமான நுட்பத்தில் தென்னிந்திய வாள்களை யாவராலும் இத்தனை நூற்றாண்டுகள் கடந்தும் உருவாக்க முடியவில்லை, ஆராய்ச்சிகள் இன்னமும் தொடர்ந்த வண்ணமே இருக்கின்றன.

நுண்துளையுள்ள இரும்பை, அதீத வெப்பத்திலிருக்கும்போது அடித்து உருவாக்கப்படும் இத்தொழில்நுட்பம் தமிழர்களால் உருவாக்கப்பட்டது.

இவ்வாறு அடிக்கப்பட்ட இரும்புப்பட்டை, மரத்துண்டுகள் உள்ள, ஒரு களிமண் உறையில் இடப்பட்டு வெப்பப்படுத்தப் படும். அதீத வெப்பத்தினால் மரம் கரியாகி அது இரும்புடன் பிணைப்பை ஏற்படுத்தி எஃகாக மாறும். இதுதான் பயன்படுத்தப்பட்ட தொழில்நுட்பம் என உறுதியாகக் கூற நம்மிடம் ஆதாரங்கள் இல்லையெனினும், இதனையொத்த அல்லது இதை விட மேம்பட்ட தொழில் நுட்பத்தை தமிழர்கள் பயன்படுத்தியுள்ளனர் என்பது தெளிவாகிறது. காலத்தின் பெருவெள்ளத்தில் இந்த தொழில்நுட்பங்கள் அடித்து செல்லப்பட்டு விட்டன அல்லது வன்முறையால் அழிக்கப்பட்டன .
இப்போது அது உண்மையென்று நிரூபிக்க நெருக்கமான ஆதாரங்களை, பெங்களூரு, தேசிய உயர்கல்விக்கான மையத்தின் பேராசிரியர். சாரதா சீனிவாசன் அவர்களின், ஒன்றோடொன்று தொடர்புடைய இரு ஆய்வுக்கட்டுரைகள் முன் வைக்கின்றன.

பேரா. சாரதா உலோகவியல் முக்கியத்துவமுள்ள பல ஆராய்ச்சி கட்டுரைகளை ஏற்கனவே சமர்ப்பித்துள்ளார்.

நம் பண்டைய தொழில்நுட்பங்களைப் பாதுகாக்க வேண்டியதும், இளம் தலைமுறையினருக்கு நம் பாரம்பர்யப் பெருமைகளை உணர்த்தவேண்டியதும் நம் கடமை’’ என்று சொல்லும் சாரதா சீனிவாசனுக்கு, அதுவே அவரின் பணி இயல்பு. பெங்களூரில் உள்ள தேசிய உயர் ஆராய்ச்சி அமைப்பில் (National Institute Of Advanced Studies) துறைத் தலைவராகப் பணிபுரியும் பேராசிரியர் சாரதா, உலோகவியலில் சர்வதேச அளவில் கவனம் ஈர்த்த 60-க்கும் அதிமுக்கியமான ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகளை எழுதியவர். 2011-ம் ஆண்டுக்கான ‘கல்பனா சாவ்லா’ விருது உட்பட பல விருதுகளைப் பெற்றவர். உலோகவியல் துறையில் பல புதிய ஆராய்ச்சிப் படிப்புகளை உருவாக்கி மாணவர் களுக்கு வழிகாட்டிவருகிறார். சாரதாவை பேட்டி கண்டு விகடனில் வெளியிட்டிருக்கிறார்கள் .

பண்டைய தமிழர்களின் ஆயுத உலோக ஆராய்ச்சியில் தன்னை வியக்கவைத்த தரவுகளைப் பற்றிப் பேசினார். ‘`திருநெல்வேலியில் இருந்து திருச்செந்தூர் செல்லும் சாலையில் உள்ள ஆதிச்ச நல்லூர் என்ற இடத்தில் தொல்லியல் துறையினர் அகழ்வாய்வு செய்தபோது பல சான்றுகள் கிடைத்தன. அவற்றை நானும் ஆய்வு செய்தேன். சர்வதேச அளவில் ஆய்வாளர்களை ஆச்சர்யத்தில் ஆழ்த்தும் உலோகம், உருக்கு. தமிழ் மன்னர்கள் போரில் பயன்படுத்திய வாள், இந்த உலோகத்தினால் தயாரிக்கப் பட்டது. ஆறாம் நூற்றாண்டில் இந்த உலோகம் தமிழகத்தில் புழக்கத்தில் இருந்திருப்பதை நான் என் ஆராய்ச்சிகளால் நிரூபித்தேன். எந்த வித அதி நவீன தொழில்நுட்பமும் இல்லாத பண்டைய தமிழகத்தில், கொல்லர்கள் போரில் பயன்படுத்தக்கூடிய ஓர் உலோகத்தை உருவாக்கியது இன்றளவும் உலோகவியல் ஆய்வாளர்களை வியப்பில் ஆழ்த்தும் விஷயம்.
வளையாத, உறுதியான, துருப்பிடிக்காத ஓர் ஆயுதத்தைத் தயாரிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில், பலகட்ட தோல்விகளுக்குப் பின் தமிழகக் கொல்லர்கள் உருக்கு உலோகத்தைக் கண்டுபிடித்திருக்க வேண்டும். உலக நாடுகள் எதிலும் புழக்கத்தில் இருந்திராத உலோகத்தை உருவாக்கி, ஆயுதங்களைத் தயாரித்து உலகுக்கே வழிகாட்டியிருக்கிறார்கள், பண்டைய தமிழகக் கொல்லர்கள்’’ என்று தன் ஆய்வு குறித்து ஆர்வமாகப் பேசும் சாரதா, ‘`நம் பிள்ளைகளுக்கு, தமிழராகப் பிறந்ததன் பெருமையைச் சொல்லி வளருங்கள்” என்று வேண்டுகோள் விடுக்கிறார்

 

அண்ணாமலைசுகுமாரன்

Comment here